Dakdekker in Wijk aan Zee

Wijk aan Zee is het enige punt in ons werkgebied waar een duindorp direct tegen een groot industrieterrein aan ligt, en dat geeft een dak twee belastingen tegelijk. Zout uit de zeelucht is een chemische belasting: het tast metaal aan dat landinwaarts jarenlang met rust gelaten kan worden, en het grijpt het hardst aan op het bevestigingsmateriaal, want daar zit op een dak het meeste blanke staal. Neergedaald stof uit het aangrenzende industriegebied is een fysieke belasting: het legt zich op een oppervlak, houdt vocht vast en zorgt dat een detail dat na een bui zou moeten drogen langer nat blijft. RIVM en de provincie Noord-Holland hebben dat stof in de IJmond gemeten en in dit dorp het hoogst. Wat het verder betekent, is niet aan een dakdekker om te zeggen; wat het met een dak doet, wel.

Daaruit volgen drie vaste keuzes. Aan de zeezijde geen gewoon verzinkt bevestigingsmateriaal maar roestvast, want een goot of randprofiel dat loskomt is bijna altijd begonnen bij een bevestigingspunt. Metalen die elkaar niet verdragen niet in dezelfde waterloop, want water dat over koper loopt en daarna in zink komt, tast dat zink aan op precies één plaats. En details waar materiaal in kan blijven liggen, ruimer uitvoeren dan elders.

Daarbovenop komt het onderhoudsritme. Een goot vult zich hier niet met blad maar met korrelig materiaal dat zwaar is, naar het laagste punt zakt en niet wegspoelt, en dat gebeurt het hele jaar door en niet alleen in het najaar. Twee rondes per jaar zijn hier de norm en niet de luxe, voor de goot en voor een plat dak met een ballastlaag.

En er is een reden om hier per pand te beoordelen in plaats van per straat: de voorraad is sterk gemengd, met bijna een derde van vóór 1945 en de rest in kleine porties aangevuld. Twee panden naast elkaar kunnen decennia schelen, dus een prijs zonder opname is een gok en het advies van uw buurman zegt over uw dak weinig.

Dat verschil loopt dwars door het dorp heen. Rond de Voorstraat en de Julianaweg staat het oudste deel van de voorraad, en bij een pand van voor de oorlog is de eerste vraag meestal of een detail nog te herstellen valt in de vorm waarin het ooit is gemaakt. Een paar honderd meter verderop, aan de Zwaanstraat richting de strandopgang en langs de Hogeweg en de Middenweg, staat ook werk van de afgelopen decennia, en daar is de vraag eerder welk onderdeel op is en wat vervangen kost. Wij beginnen een opname hier dus met de vraag uit welke tijd het dak stamt en wat er sindsdien aan gedaan is, en die vraag stellen wij aan u: aan een dak is dat lang niet altijd af te lezen, en in dit dorp helpt de straat u daar niet bij.