Lood rond de schoorsteen in Aalsmeer: dakdekker voor loketten en loodaansluiting

Wat hier in Aalsmeer speelt

Wat een schoorsteen op een vrijstaand pand anders maakt, is dat hij nergens achter staat. In een gesloten rij breken de buren de wind en staat alleen de bovenste laag stenen vol in de stroom. Aan de oevers hier heeft een kop die luwte niet, en dan telt de staat van het voegwerk zwaarder dan de leeftijd van het metselwerk. Zit de voeg los en trekt de wind er jarenlang aan, dan gaat de kop bewegen. Dat is op dat moment geen schoonheidsfout meer maar een veiligheidskwestie: een losse steen valt op een dakvlak, op een terras of op een steiger. Zo’n kop hoort eerst bij een metselaar of een aannemer, want het metselwerk doen wij niet. Wij zeggen het zodra wij het zien, en het lood eromheen pakken wij aan als de kop weer vast staat.

Onderaan ligt het tweede deel van het werk, en dat is loodwerk. Rond de voet hoort een voetstuk te liggen, met loketten langs de zijkanten en een aansluiting die het water om de schoorsteen heen leidt. Bij vrijstaand bezit uit de jaren vijftig tot tachtig ligt dat lood regelmatig nog uit de bouwtijd, soms met een eerdere reparatie in kit erbovenop. Die kit scheurt en dan loopt het water erachterlangs. Verwarrend daarbij is dat de natte plek binnen zelden recht onder de schoorsteen zit: het water volgt een gording of een panlat en komt meters verderop tevoorschijn. Wij beginnen bij een lekkage op een hellend dak daarom bij de aansluitingen en niet bij het pannenvlak.

Ons werk aan zo’n schoorsteen is het lood, en dat zijn drie onderdelen. De voet en de overgang naar de pannen, waar het water van het dakvlak om de schoorsteen heen moet. De loketten langs de zijkanten, die per pannenrij zijn ingewerkt. En het lood van de afdekking bovenop, zodat er geen water meer in de schacht zakt. Uitgespoeld voegwerk, verweerde stenen en een schacht die weg moet, horen bij een metselaar of een aannemer; dat werk nemen wij niet aan. In Kudelstaart komen wij vaker een lichte, jongere doorvoer tegen dan gemetseld werk; daar gaat het gesprek over de afdekking en de manchet.

Er is een grens die wij meteen noemen, omdat mensen ons er vaak voor bellen. Wij vegen geen schoorstenen en wij keuren geen kanalen; dat is het vak van een schoorsteenveger, met eigen papieren. Aan een toestel dat binnen op het kanaal is aangesloten komen wij evenmin, en metselen doen wij ook niet. Ons werk loopt tot en met het lood aan de buitenkant en de aansluiting op het dakvlak. Valt uw vraag daarbuiten, dan zeggen wij dat in het eerste gesprek en niet nadat wij er zijn geweest.

De bereikbaarheid is bij dit werk een grotere kostenpost dan mensen verwachten. Een schoorsteen is zelden vanaf een ladder te doen: u staat er te ver vandaan en u heeft twee handen nodig. Op een ruim perceel aan het water kan een hoogwerker bovendien niet altijd dicht genoeg bij het pand komen, en dan is een steiger de enige weg. Dat is precies de reden dat wij vragen of er verder nog iets aan het dak speelt. Staat het materieel er toch, dan is de goot, de dakvoet of een loodaansluiting meenemen bijna altijd voordeliger dan een tweede bezoek later.

De landelijke vraag is wat loodwerk rond een schoorsteen kost. Wij noemen dat bedrag niet, maar wel waaruit het is opgebouwd: het aantal loketten en de lengte van de loodaansluiting op het dakvlak, of de voet helemaal opnieuw gaat of alleen een deel, het lood van de afdekking, en de manier waarop wij erbij komen. Dat laatste weegt aan de plas vaak het zwaarst: op een ruim perceel is de toegang soms een groter deel van het werk dan het lood zelf.