Dak isoleren in Krommenie: een dakdekker voor steile kap, zolder en aanbouw

Wat hier in Krommenie speelt

Begin aan de Krommeniedijk. De woningen staan daar krap aan de weg en de kappen zijn steil, en dat betekent dat er vrijwel nooit een eenvoudige manier is om aan de buitenzijde van het dak te werken. Isoleren met de pannen eraf is bouwfysisch de mooiste oplossing en kost u binnen geen centimeter, maar het vraagt hier een steiger op een smalle dijk, soms met een afzetting en met overleg over de doorgang. Die post is bij dit werk geen bijzaak maar vaak het grootste deel van het bedrag. Wij kijken daar bij de opname als eerste naar, en de uitkomst bepaalt mede of van binnenuit isoleren voor u niet verstandiger is.

Van binnenuit tegen het beschot isoleren heeft onder een steile kap een prettige eigenschap: in het midden houdt u ruim hoogte over, want een steil dakvlak loopt snel op. Het knelpunt zit aan de voet, waar de kap het dichtst bij de vloer komt en waar in veel van deze woningen een knieschot staat met bergruimte erachter. Die ruimte wordt bijna nooit verwarmd, en dan is de vraag waar de isolatie precies ophoudt: tegen het dakvlak door tot aan de vloer, of langs het knieschot en over de vloer van die berging heen. Dat is geen smaakkwestie maar bepaalt of er een koude hoek overblijft. Wij tekenen die lijn uit voordat er iets wordt besteld.

Wat bij beide varianten het werk maakt of breekt, is de laag die vocht van binnen tegenhoudt. Die hoort aan de bewoonde zijde te zitten en moet in één doorgaand vlak liggen, ook daar waar hij lastig te maken is: bij de knieschotten, langs de muurplaat, om de sporen heen en bij een dakraam. Zit er een opening in, dan wil alle vochtige lucht daardoorheen en zet zich af tegen de koude zijde van het pakket. Dat is de oorzaak van bijna alle vochtschade die wij aantreffen op daken die eerder al eens zijn geïsoleerd. Het is geen kwestie van te weinig materiaal maar van een laag die ergens ophoudt.

In de Ham-buurten en de Rosariumbuurt is de vraag een andere en het antwoord hangt aan het bouwjaar. Aan de Rosariumlaan lopen de bouwjaren van 1966 tot 2002, en dat is precies de periode waarin isolatie van iets bijzonders tot iets vanzelfsprekends werd. In de vroegste stroom zit doorgaans weinig, in de latere straten en in de verdichting bij het Rosariumplein zit er wel iets. Bij u begint het dus niet met de vraag hoe dik het pakket moet worden, maar met de vraag wat er ligt en of het nog doet waarvoor het is aangebracht. Een opname van binnenuit geeft daar antwoord op, en het scheelt u het weghalen van iets dat nog werkt.

Omdat die straten per bouwstroom identiek zijn uitgevoerd, geldt het antwoord voor uw woning meestal ook voor de buren. Dat is hier praktischer dan het klinkt. Wij bereiken Krommenie westom, via de A9 en de Velsertunnel, en plannen het dorp daarom per dagdeel. Kunnen wij in dezelfde straat meerdere daken opnemen of uitvoeren, dan staat de opstelling minder vaak op en rijden wij minder heen en weer, en dat ziet u terug in de offerte. Wij zeggen het gewoon als wij denken dat het loont om even bij de buren te informeren voordat u opdracht geeft.

Eén regel geldt hier net als elders: wij isoleren geen dak waarvan het houtwerk nat is zolang niet duidelijk is waar dat vocht vandaan komt. Isolatie sluit hout in en ingesloten nat hout droogt niet. Bij een dijkwoning is de gebruikelijke bron de schoorsteen of de aansluiting daaromheen; in de naoorlogse buurten vaker een dakraam of een doorvoer. Eerst het lek, dan het hout, dan de isolatie. Wat het geheel vraagt hangt af van de oppervlakte, de gekozen opbouw en de dikte, het aantal aansluitingen dat opnieuw moet worden ingewerkt, en vooral van de manier waarop wij bij het dak komen. Een merk of een materiaalsoort noemen wij niet, want daarover ligt bij ons niets vast.