Dak isoleren in Sassenheim: dakdekker voor het wederopbouwdak

Wat hier in Sassenheim speelt

Een kap uit de schaarstejaren is met opzet zuinig gebouwd: lichtere sporen, dunnere panlatten, kleine overstekken en weinig reserve in de detaillering. Dat heeft zeventig jaar prima gefunctioneerd, maar het maakt de vraag naar isolatie iets anders dan bij een jonger dak. Van buitenaf isoleren betekent namelijk dat er een pakket en een nieuwe bedekking bovenop komen, en dat is gewicht op een constructie die daar niet royaal op is berekend. Wij beoordelen daarom eerst de kap zelf en pas daarna de gewenste dikte. Dat is geen formaliteit: het antwoord op die eerste vraag bepaalt soms dat isoleren van binnenuit voor u de verstandigere weg is.

De kleine overstek speelt bij de buitenvariant nog een tweede rol. Wordt het dakvlak dikker, dan verandert de aansluiting op de goot en komt de onderste pannenrij verder naar voren, terwijl er bij dit bouwtype weinig ruimte is om dat op te vangen. In een straat waar alle woningen uit dezelfde bouwstroom komen, valt zo’n verschil bovendien op. Wij rekenen daarom vooraf uit wat er past en wat er verandert als u dikker wilt, en wij zetten dat met de gootaansluiting erbij in het voorstel. Wie dat overslaat, ontdekt het als het pannenpakket er al af is, en dan is het een verbouwing in plaats van een keuze.

Van binnenuit isoleren kan altijd en kost u hoogte en afwerking. Bij een wederopbouwwoning is er nog iets: tussen de sporen zit weinig ruimte, dus het pakket komt deels voor de constructie langs in plaats van ertussen. Dat is prima uitvoerbaar, maar het betekent dat u binnen meer ruimte inlevert dan de dikte van het materiaal alleen doet vermoeden. Wij meten dat op en zeggen het in centimeters in plaats van in algemeenheden, want op een zolder die als kamer in gebruik is genomen scheelt dat precies het verschil tussen wel en niet rechtop bij de dakvoet kunnen staan.

Wat er bij dit type kap bijna nooit ligt, is een laag die vocht van binnen tegenhoudt. Die moet er dus bij, en hij hoort in één doorgaand vlak aan de bewoonde zijde te liggen: langs de muurplaat, om de sporen heen, bij elk dakraam en bij de aansluiting op een dakkapel. Blijft er een opening in, dan zoekt alle vochtige binnenlucht die op en zet zich af tegen de koude zijde van het pakket. Daar gaat bij ons meer tijd in zitten dan in het aanbrengen van de platen zelf, en dat is geen overdaad: de schade die wij op eerder geïsoleerde daken aantreffen, komt vrijwel altijd uit een laag die ergens ophoudt.

De rest van de woningvoorraad vraagt een ander gesprek. In de wijken uit 1975 tot 1985 en 1985 tot 1995, samen ruim dertig procent van de woningen, ligt er doorgaans al een pakket en gaat het erom of dat nog doet waarvoor het is aangebracht. Soms is het ingezakt, soms ooit nat geworden door een lekkage die allang verholpen is. In de oudere delen van het dorp, met de middeleeuws opgezette kern en de panden langs de doorgaande weg, komt er een vraag vooraf bij: verandert er iets aan het aanzicht en heeft het pand een beschermde status, dan kijkt de gemeente mee. Welke status een pand heeft, zoeken wij uit; wij nemen dat niet aan.

Eén regel geldt hier zonder uitzondering: wij isoleren geen dak waarvan het houtwerk nat is zolang niet vaststaat waar dat vocht vandaan komt. Isolatie sluit hout in en ingesloten nat hout droogt niet meer op. Bij een wederopbouwdak met een kleine overstek is de gebruikelijke bron de rand: slagregen komt daar dicht bij de gevel en belandt op de aansluiting tussen dak en goot, waar het houtwerk het meest te verduren heeft gehad. Wat het geheel vraagt hangt af van de oppervlakte, de gekozen opbouw en de dikte, het aantal aansluitingen, of het pannenpakket eraf gaat en of de constructie het extra gewicht draagt. Een merk of een materiaalsoort noemen wij niet, want daarover ligt bij ons niets vast.