Zink- en loodwerk op Schiphol-Rijk: zinkwerker voor dakrand en aansluiting

Wat hier in Schiphol-Rijk speelt

Op een bedrijfspand zit het metaalwerk op vier soorten plekken. Langs de dakrand, waar de dakbedekking wordt afgewerkt en vastgezet. Bovenop een opgaande gevel of een bouwmuur tussen twee bouwdelen, als muurafdekker. Rondom alles wat door het dak heen komt of erop staat: doorvoeren, opstanden onder installaties, lichtstraten en lichtkoepels. En op de plek waar een lager dakvlak tegen een hogere gevel aankomt. Dat zijn precies de punten waar een membraan- of EPDM-dak lekt, want in het vlak gaat er zelden iets mis. Wie op dit terrein een lekkage zoekt, zoekt dus in de aansluitingen, en die aansluiting is bijna altijd metaalwerk of eindigt erin.

Het eigen thema van grote panden is uitzetting. Zink en aluminium werken met de temperatuur, en op een dakrand van tientallen meters is dat geen theoretische beweging maar centimeters over een dag. Zit die rand op vaste punten doorgeschroefd, dan moet de beweging ergens vandaan komen, en dat wordt een scheur of een opengetrokken naad, telkens op dezelfde plek, want dat is de plek waar de spanning het hoogst is. De oplossing zit niet in beter kitten maar in de opbouw: stukken van een beperkte lengte, verbindingen die kunnen schuiven, en beugels die het metaal vasthouden zonder het klem te zetten. Krijgt u een offerte waarin dezelfde naad opnieuw wordt dichtgezet, vraag dan waarom hij is opengegaan.

Het tweede eigen thema is corrosie tussen metalen. Op een dak met installaties liggen materialen door elkaar heen: een zinken afdekker, een aluminium dakrandprofiel, bevestigingsmateriaal van roestvast staal, koperen leidingen van een koelinstallatie. Waar twee verschillende metalen elkaar raken of waar water van het ene naar het andere afstroomt, kan er aantasting ontstaan die u aan het metaal zelf niet ziet aankomen, tot het lekt. Water dat van koper afstroomt en op zink terechtkomt, is daarvan de bekendste. Wij letten daar bij een inspectie op en zeggen het wanneer een later aangebrachte installatie het metaalwerk eronder aan het opeten is.

Lood komt hier minder voor dan in de oude kernen, maar het is niet weg. U vindt het rond dakramen en lichtstraten, bij de aansluiting op een opgaande gevel, en bij schoorstenen of afvoeren die door het dak steken. Lood heeft één eigenschap die op een groot pand telt: het zakt uit onder zijn eigen gewicht wanneer het in te lange stukken wordt verwerkt, zeker op een verticale aansluiting die in de zon ligt. Dat is de reden dat een loodaansluiting in stukken van beperkte lengte hoort, met een goede overlap. Waar u lood ziet dat naar beneden is uitgezakt of gescheurd is, is de lengte doorgaans de oorzaak en niet de leeftijd.

Nog een punt dat op dit terrein de uitvoering bepaalt: werken met open vuur. Solderen boven een isolatiepakket is brandtechnisch niet altijd verantwoord, en dan is een gefelste of mechanisch bevestigde oplossing de weg. Veel beheerders van bedrijfspanden werken bovendien met een eigen procedure voor werk met open vuur, met een aparte toestemming en een nacontrole. Vraag daar naar voordat het werk gepland wordt, want zo’n procedure kost een dag voorbereiding en is niet iets dat de monteur op de ochtend zelf regelt. Wij nemen die tijd mee in de offerte in plaats van hem stilzwijgend op de klus te schuiven.

Ten slotte de wind. Dit terrein ligt open, en de dakrand is het onderdeel dat als eerste opgetild wordt: daar grijpt de wind aan en daar zit de bevestiging die het geheel op zijn plaats houdt. Een dakrandprofiel dat losstaat, ziet u vanaf de grond zelden en merkt u pas bij de eerste harde wind. Wij lopen bij een inspectie de bevestiging van de rand daarom systematisch na en zetten los materiaal meteen vast. Dat is klein werk op een rustige dag en groot werk op de ochtend na een storm.