Lood rond de schoorsteen in Westerpark: dakdekker voor loodwerk

Wat hier in Westerpark speelt

Die volgorde klinkt omslachtig en is het niet. Op gestapelde bouw komt een losse steen niet in een tuin terecht maar op een stoep, een fietsenrek of een terras waar iemand zit. Zolang wij niet weten of de kop nog vast staat, hoort de zone eronder afgezet te zijn, en dat vraagt in deze buurt overleg: ruimte op straat is er niet zomaar, en een binnenterrein heeft meerdere eigenaren. Wij regelen dat liever een dag van tevoren dan dat wij ter plekke staan te improviseren, en wij zeggen het eerlijk wanneer een melding daardoor niet dezelfde dag is op te lossen.

Wat er aan de hand is, is in dit type bouw redelijk voorspelbaar. Een gemetselde schoorsteen op een blok uit de negentiende eeuw of de vroege twintigste eeuw steekt ver boven het dakvlak uit, vangt regen van alle kanten en droogt aan de noordzijde nauwelijks. Het voegwerk spoelt uit tot stenen los in het verband komen, en een kop zonder afdekking neemt water op dat naar beneden zakt. Dat water komt niet in de woning eronder tevoorschijn maar vaak twee lagen lager, langs de schacht, en dan is de melding een vochtplek op een plek waar niemand een dak verwacht.

Onderaan ligt het tweede deel van het werk: het lood waar de schoorsteen het dakvlak doorsteekt, met een voet, loketten langs de zijkanten en een aansluiting die het water eromheen leidt. Bij dit bouwjaar zit dat lood in een voeg, en die voeg is uitgesleten of ooit met kit gerepareerd. Kit scheurt en dan loopt het water erachter langs. Het lood vernieuwen wij, en het metselwerk laat u in dezelfde periode door een metselaar doen, want nieuw lood in een voeg die niet meer draagt houdt niet, en nieuw voegwerk boven versleten lood lost de lekkage niet op.

Het werk dat wij aan zo’n schoorsteen uitvoeren, bestaat uit een beperkt aantal handelingen. Het lood onderlangs en de loketten vernieuwen. De kop afdekken met lood, zodat er van bovenaf geen water meer intrekt. Voegwerk, stenen en het afbreken van een schoorsteen die niet meer wordt gebruikt, laten wij aan een metselaar of aannemer. Bij een gewoon blok is weghalen vaak de verstandigste keuze; bij een beschermd blok is zij dat niet zonder meer, want siermetselwerk kan onderdeel van het monument zijn, en dan vraagt u eerst na wat er is toegestaan.

Onze grens ligt aan de buitenkant, en die is hier nuttig om te kennen. Het reinigen van een kanaal en het oordeel of het geschikt is voor wat erop is aangesloten, is het vak van een schoorsteenveger met eigen papieren; wat binnen op dat kanaal zit, laten wij met rust. Bij gestapelde bouw loopt zo’n schacht door meerdere woningen, en dan is de vraag wie waarover gaat niet dezelfde als de vraag wie de rekening krijgt. Wij zeggen daarom vooraf waar ons deel ophoudt.

Die eigendomsvraag hoort vóór het werk beantwoord te zijn. Wie de opdracht geeft, is hier niet vanzelf de bewoner die de vlek ziet; wat gemeenschappelijk is en wat privé, staat in de stukken van de vereniging. Wij vragen daar bewust naar, omdat wij liever een dag wachten dan achteraf een discussie krijgen over een factuur die bij de verkeerde ligt. Gaat het om een blok waar toch al onderhoud op de planning staat, meld dat dan meteen: een schoorsteen in een steiger die er al staat, is aanzienlijk goedkoper dan een los bezoek.

De landelijke vraag is wat loodwerk rond een schoorsteen kost. Een bedrag noemen wij niet, de posten wel: de breedte van de schoorsteen op het dakvlak, of er een afdekking met lood bij komt, het aantal loketten en de lengte van de loodaansluiting, en de toegang. Die laatste is in Westerpark bijna altijd de grootste post, want een hoogwerker of een steiger tegen een gesloten bouwblok kost meer dan het lood zelf. In de Houthavens, met daken van na 2015, gaat het overigens zelden om metselwerk en vaker om een doorvoer.